День: 12 октября 2020

1. Գրել տրված բառերի երկուական հոմանիշ՝ հրահանգ, կռնակ, հնչել, առաձգական, ցատկել, պաղատագին, շփոթեցնել, մտահոգվել, վեճ, սկահակ, գրավիչ:
   հրահանգ-Խրատ, պատվեր:
   կռնակ-մեջք, քամակ:
   հնչել-Արտաբերել, արտասանել:
   առաձգական-ճկուն, դյուրաթեք:
   ցատկել-Թռչել, ոստնել:
   պաղատագին-աղերսագին,մեծ ուժով:
   շփոթեցնել-Մոլորեցնել, շվարացնել:
   մտահոգվել-Անհանգստանալ, մտատանջվել:
   վեճ-Կռիվ, վիճաբանություն:
   սկահակ-գավաթ, բաժակ:
   գրավիչ-Դյութիչ, հրապուրիչ:
2. «Տեր» պետք է որ շատ բան նշանակի, բայց ինչ որ նշանակում է, լավ է: — Բացատրիր, թե ինչ ես հասկանում տեր ասելով. ի՞նչ հատկանիշներ են պետք տեր լինելու համար: Այն դժվա՞ր կոչում է, թե՝ հեշտ.ինչու՞:
   
   Տեր սալեով ես հասկանում եմ ինչոր բանի տեր օրինակ՝ հեծանիվի տեր:
   Տեր լինելու հատկանիշները օրինակ՝ ինչոր մի իր ունենալ, այդ իրին հոգ տանել,մտածել նրա մասին,խնաամել այդ իրը և այլն: Տեր կոչումը իմ համար դժվար կոչում է որովհետև դու դժվար կսովորես այդ իրին կարողա ջարդես այդ և այդ պաճառով դա դժվար պարտականություն է:
   
3. Ես կարծում եմ, որ ամեն մարդ կարող է ինձ շփոթեցնել, բայց դա ինձ համար կարևորություն չունի, որովհետև ես հավատում եմ։ — Ինչու՞ Հոմերը չէր վախենում շփոթվելուց: Հավատն ինչպե՞ս կարող է մարդուն ուժ տալ:
   
   Հավատը մարդուն ուժ է տալիս օրինակ՝ մայրենիի ոլիմպյադայում ես որ հավատա ես կկարողանամ ես կհավատամ իմ ուժերին և կկարողանամ:
   
4. Ստեղծագործական աշխատանք (4-6 նախադասությամբ) — Հավատում եմ (կամ ուզում եմ հավատալ) ինչի՞ն…
   Ես ուզում եմ հավատալ որ մարդիկ կկարողանան այնպիսի սարք սարքեն որ մարդիկ անվեջ ապրեն:
   Ես չեմ հավատում որ կօվիդ-19-ը չի վերջանա որովհետև մարդիկ արդեն գտել են այդ հիվանդության բուժումը

Հասարակական-քաղաքական շարժում՝ ի պաշտպանություն Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության ինքնորոշման։ Հայրենական պատերազմից հետո Հայկական ԽՍՀ ղեկավարությունը դիմել էր ԽՍՀՄ իշխանություններին՝ Լեռնային Ղարաբաղը Խորհրդային Հայաստանին վերամիավորելու խնդրանքով։ 1945 թվականին, մեծ հայրենադարձության հետ կապված և հայրենադարձներին տեղավորելու անհրաժեշտությամբ պայմանավորված՝ ՀԿ(բ)Կ կենտկոմի առաջին քարտուղար Գրիգոր Հարությունյանը դիմել էր ԽՍՀՄ ղեկավարությանը՝ փորձելով լուծել Լեռնային Ղարաբաղը Հայաստանին միավորելու հարցը։ Երկրորդ անգամ, ազգային զարթոնքի տարիներին (1965-1968), նման խնդրանքով հանդես էր եկել Անտոն Քոչինյանը։ Մինչ այդ՝ 1956 թվականին Ղարաբաղի հարցը բարձրացրել էր Ամենայն հայոց կաթողիկոս Վազգեն Ա Պալճյանը։
Գորբաչովյան «վերակառուցման» քաղաքականության տարիներին (1985-91) Լեռնային Արցախի Ինքնավար Մարզի (ԼՂԻՄ) հայությունը օրակարգ էր մտցրել պահանջ՝ տարածաշրջանը Ադրբեջանի